Dag 12

Deze ochtend moest ik op een onaangenaam uur opstaan, voor het goede doel. Met dat goede doel bedoel ik: Acties voor de Internationale Dag tegen Homofobie en Transfobie. Ik zet mij heel graag in voor deze doelgroep, dus ook deze ochtend. Met enkel een banaan als ontbijt, vertrok ik naar Hasselt om een zichtbaarheidsactie te doen. Dat klinkt nu heel ongezond, maar we zouden na de actie samen gaan ontbijten. Daarom had ik een banaan gegeten, zodat ik mee kon gaan ontbijten, maar niet met lege maag moest vertrekken. 

Ontbijt 

• 2 pistolets
• versgeperst fruitsap
• thee
• kaas
• hesp
• smeerboter

Ik kon niet kiezen welk ontbijt ik nam, omdat we allemaal hetzelfde besteld hadden. 

Hesp op zich valt nog mee, qua punten dan als ik weer in Weight Watchers-termen denk. Kaas is wat minder goed, maar volgens WW moet je 3 kaas- of melkproducten per dag consumeren.

Maar ik had me hierop voorzien, en vooral veel op en af gelopen tijdens de actie om mensen te bereiken. We deelden stickers uit, die opgeplakt konden worden. Deze stonden voor solidariteit, tegen geweld tegen holebi's en transgenders.

Na het ontbijt, het was inmiddels al 11 uur, zijn we door gegaan om onze actie voort te zetten op PXL Hogeschool. Dit viel tijdens de middagpauze van de studenten, maar had weer veel succes. En net door dat succes en mijn eigen enthousiasme, heb ik niet gegeten in de namiddag. Want na het actievoeren op de hogeschool, vertrokken we naar het station van Hasselt om daar óók nog onze stickers uit te delen. 

Ik heb wel een flesje Cola Zero gekocht, en daar van gedronken (het voelde wat alsof het mijn maag vulde). Om half zes 's avonds was ik thuis. Ik kon nog niet meteen aan het avondeten beginnen, dus heb ik snel een zakje chips gegeten, Nacho's van Weight Watchers. Het is een klein zakje chips met nacho's, maar het ideale om nog even honger te lijden tot het avondeten. 

Avondeten 

Vrijdagavond was een luie avond, en we gingen pizza uithalen. Verse, Italiaanse pizza, met een heerlijk dunne korst, lekker gesmolten kaas, zeevruchtjes die erom smeekten gegeten te worden. En ik heb er gewoon nee tegen gezegd. Ik heb er niet éénmaal nee tegen gezegd, ik heb er 20 keer nee tegen gezegd. Eerst 19 maal in mijn hoofd 'nee ik ga geen pizza eten', en dan uiteindelijk nog eenmaal hardop toen mijn ouders het vroegen. 

In plaats daarvan heb ik een heerlijke wrap gemaakt, die ik niet meer dicht kon wrappen omdat hij te vol zat. 

• kipfilet
• champignons
• dürüm
• komkommer
• tomaten
• lente-ui
• sla
• rucola
• mozzarella
• olijven
• zoetzure saus  

De kipfilet had ik gebakken, samen met champignons, in wat olijfolie. Ik had het goed afgekruid met kippenkruiden. Het was een heel eenvoudige maaltijd, en ik voel me er veel beter bij dat ik dit heb gegeten, in plaats van pizza!

Op de foto lijkt het trouwens alsof het een gigantische hoop kipfilet was, maar dat is slechts gezichtsbedrog. Eronder ligt namelijk nog een stapel champignons en groentjes. 

I like to move it, move it. 

Mijn beweging van vandaag was het hollen van hot naar her, mensen achterna lopen om ze op de hoogte te brengen van de actie, en wandelen naar verschillende plaatsen binnen Hasselt. Dat allemaal terwijl we rond zeulden met ons promomateriaal. 

Ik ben, weeral, uiterst tevreden over deze dag! Enkel het feit dat ik geen middagmaal heb gehad, stoort me. Niet omdat ik meer honger heb gehad, maar omdat ik een vast ritme en patroon probeer vast te houden qua uren dat ik eet, en een maaltijd overslaan vind ik echt not done.

Maar bon. We zullen er maar niet over klagen!

Dag 10

In een dieet (en zeker in een dat nog 137 dagen gaat duren), moet je zorgen dat je er niet alleen voor staat. Steun van vrienden en familie is belangrijk, want het opgeven is een pak makkelijker dan doorzetten.

Maar wat ikzelf nog belangrijker acht, is dat je je eigen beste bondgenoot kan zijn. Ja, ik vind het rot van mezelf dat ik het zover heb laten komen. En ik ben een kieken dat ik niet eerder wat meer heb doorgezet. Maar ik verwijt mezelf niets. Elke ochtend die ik opnieuw met frisse moed begin, geef ik mezelf een schouderklopje. En ik zeg mezelf 'Ge kunt dat!' Ik geef mezelf de ruimte om fouten te maken, maar boos worden, nee. Dus ook vandaag, toen ik mijn wekker verkeerd gezet had en me moest haasten om nog een laatste keer op school te geraken, en ik me moest haasten met het ontbijt, ook toen vloekte ik niet op mezelf. Ik ademde eens in en eens uit, en begon mijn dag in alle rust. 

Ontbijt 

• versgeperst fruitsap
• halve appelsien
• stokbrood
• smeerboter
• filet de saxe

Ondanks mijn tijdsgebrek, heb ik anderhalve appelsien geperst voor vers fruitsap, en een broodje gesmeerd. En uiteindelijk gaat het allemaal snel als het nodig is.

Deze morgen scheen de zon ook nog. Dan gaat alles beter. 

Tussendoortje

Een sappige nectarine!

Middageten 

Deze middag ging ik uiteten met klasgenoten, om een lange samenwerking in schoonheid af te sluiten. Dit was ook min of meer onafgesproken, dus zat ik ineens met een menukaart in de hand en een hoofd dat heel snel moest denken. Want vanavond ga ik ook naar vriendinnen die graag lekker eten. 

Alles op de kaart leek aantrekkelijk, dus ik had al beslist voor mezelf dat ik enkel tussen de salades mocht kiezen. Het werd er eentje met gerookte zalm. Het was een volledige salade, met ook kleine schijfjes meloen. Heerlijk fris! 








Just keep going  
Dankzij een vriend die de kortere weg wist, hebben we een pak langer gewandeld dan nodig was. Maar ik was er niet rouwig om, want door het regenweer had ik een lange fietstocht niet kunnen doen. Het was Studentenregatta in Diepenbeek, een roeiwedstrijd waarbij ook een evenement georganiseerd wordt. Het weer was verschrikkelijk, de sfeer gelukkig een pak beter.

Veel te veel eten 
Na de regatta mochten we bij een vriendin gaan eten, eentje waar je nooit zonder honger weg gaat.  Ik had al op voorhand laten weten dat ik meloen zou meenemen, omdat we thuis te veel hadden liggen. Zij had parmaham gekocht, om erbij te eten. Ik had zo goed en zo kwaad mogelijk geprobeerd om het vetrandje van de ham af te peuteren, maar bij parmaham is dat echt een rotklusje.

En niet enkel meloen met parmaham, maar ook toastjes met préparé en vleessla, kerstomaatjes, mini-mozzarella, toast met gerookte zalm en brie (oh god so delicious!) en kleine tasjes soep! Even voor de duidelijkheid ook: We waren met vijf, niet met ons twee.

Way too much, maar zo erg moeilijk om nee tegen te zeggen. Ik heb er echt op gelet zoveel mogelijk naar de kant van de kerstomaatjes te grijpen, maar natuurlijk heb ik ook toastjes gegeten, en toast met brie en zalm. Dat wordt morgen zweten! 

De enige goede keuze die ik deze avond gemaakt heb, was om mijn eigen eten te voorzien. Dit was 'het aperitieven'. De dames gingen pizza bestellen nog, maar ik had een eigen pasta met dressing en salade gekocht, om toch maar een poging te doen de opgedane schade te beperken. 

De gekochte pasta was met een magere dressing, salade, komkommer, tomaat, een half ei, wat gekookte krieltjes. Al bij al nog niet de beste oplossing om het mee te doen. Maar ik zeg het u, morgen zal ik het uitzweten!

En misschien zal ik wel eens op mezelf vloeken, dat ik me heb laten gaan. Of dat ik beter had moeten weten. Maar ik ga evenzeer verder met mezelf aan te moedigen niet op te geven. Want dit soort avonden, de gezellige met vriendinnen, zullen altijd blijven. Dus ik kan leren om in het vervolg op te letten, of het mezelf zo kwalijk te nemen dat ik die avonden afsla. En zeg nu zelf, die laatste optie is absurd. Vanuit het thuisfront kan ik gezond zijn, zoveel als ik wil, maar ik ga niet overal het eten zelf kunnen bepalen. Dus ga ik samen met mijn paprikaplantjes, ook nog wat discipline bijkweken.